Wzniesiony na początku XIX wieku, przebudowany około połowy stulecia i pod jego koniec dwór parterowy, nakryty dachem dwuspadowym, z szeroką wystawką dachową na osi pierwotnego budynku zwieńczoną trójkątnie i barbarzyńsko przebudowanym w czasach komunistycznych murowanym gankiem wejścia. W obrębie folwarku stajnia, wozownia i spichlerz o niezwykle okazałych, bardzo dobrej klasy architektonicznej, neoromańskich formach. Smogorzewo występuje w dokumentach co najmniej od 1305 roku, kiedy było własnością rodu Awdańców. Później należało do Łodziów. W XVI wieku w posiadaniu Krzyżanowskich, pod koniec XVIII wieku Parczewskich, w 1820 roku Hiacynta Zakrzewskiego, a następnie Btociszewskich. W 1861 roku, w drodze przymusowej licytacji, Smogorzewo nabył Ildefons von Morza. Potem należało do Mycielskich, wreszcie w 1905 roku do Skarbu Państwa Pruskiego, a w okresie międzywojennym do Skarbu Państwa Polskiego. Po 1926 roku majątek został w znacznym stopniu rozparcelowany. W 1939 roku Smogorzewo było własnością Skarbu Państwa. Majątek liczył 124 hektary.